De natuur en haar verbondenheid met de menselijke ziel
De mens is bezig zich terug te trekken uit de natuur en de natuur te zien als een objectief ‘iets’ dat buiten de mens staat. Maar de natuur en de aarde heeft de mens nodig, net zoals de mens de natuur en de aarde nodig heeft. Zonder de natuur is het mensenleven onmogelijk, zonder voeding, zuurstof en de natuurpracht. Zonder de mens heeft de natuur en de aarde slechts vorstig en leeg leven, dan zou die natuur de macht verliezen om zich te openbaren, zich opnieuw te scheppen.
De wisselwerking wordt ernstig verstoord door ons gebrek aan interesse, liefde, voor dat waar wij in leven. Het zou ons als mens veel helpen met bezieling de natuur bewust te worden, zoals het verloop ervan in de seizoenen.
Onderwijs en de sociale driegeleding
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Dat is natuurlijk een feit dat bekend is bij alle mensen die zorg hebben voor de ontwikkeling van de mensheid en de aarde en het is dus ook heel begrijpelijk dat er in de zeventien Sustainable Development Goals (SDGs) van de Verenigde Naties zich ook een van de doelen richt op het onderwijs. Want datgene wat kinderen in die lange periode van ontwikkeling opnemen en hoe ze het opnemen bepaalt heel veel voor de toekomst en dat zijn natuurlijk de mensen die de toekomst hebben. We zien steeds meer de bemoeienis van de staat met de vorm van het onderwijs. Maar wie bepaald de inhoudelijke invulling van dit onderwijs?
Intuitie en zelfrijdende auto’s
De verwachting is dat de kunstmatige intelligentie en algoritmisering zich in een dermate grote versnelling van ontwikkeling bevindt dat je die exponentieel zou kunnen noemen. Dat betekent dat die ontwikkeling dan zodanig wordt, dat de groeicurve op een gegeven moment bijna als een rechte lijn omhoog loopt. En dat wil zeggen dat je moet verwachten dat het menselijke verstand dan niet meer in staat zal zijn om te volgen wat de computer doet. Die situatie van de Singulariteit betreft vooral de snelheid waarmee de computer de dingen berekent. Maar de mens heeft iets wat de computer, of een algoritme, nooit zou kunnen berekenen. Namelijk de intuïtie.
Kaas en Klimaat
Maakt het iets uit of gras in een laboratorium omgevormd wordt in chemische melk, of dat de koe die omzetting doet? Met berekeningen kun je veel vaststellen en voorspellen, maar waar is het bewustzijn van de kwaliteit van de producten, afgezien van de samenstelling en de smaak ervan? Speelt het bereidingsproces geen rol? En kun je de effecten op het klimaat berekenen zonder kwaliteitsbesef? Met het vervangen van het wonder van de natuur door bijvoorbeeld kunstmatig vervaardigde zuivel, verliezen we de waarde en het belang van de natuur – haar kwaliteit – voor het menselijk bestaan uit het oog.
Meningen en oordelen: hoe ze beïnvloed worden en hoe we ze kunnen beschermen
De agenda’s die onze overheden volgen worden jaren van tevoren vastgesteld en ondertekend en je ziet, als je ze bestudeert, dat de vorige agenda’s ook deels gerealiseerd zijn of flink op weg naar realisatie. Zo worden de doelen van de agenda 2021 van de VN heel duidelijk nagestreefd en de doelen voor 2030 kun je gewoon inzien. Die doelen kun je eigenlijk alleen maar omarmen: klimaatverbetering, verbeteren van sociale cohesie en het bestrijden van discriminatie. Het probleem zit ook niet zozeer in de doelen die de agenda’s nastreven, maar in de middelen die worden ingezet om die doelen te bereiken. Zo worden er technieken gebruikt om groepen mensen tot concensus te laten komen met betrekking tot vooraf vastgestelde inhouden. Als je de mens, of een groep mensen, maar lang genoeg elke dag een beetje in zijn opvatting stuurt, is hij na langere tijd beïnvloed in hoe hij komt tot de vorming van zijn ‘eigen’ meningen en oordelen.
Het vinden van de waarheid in de wirwar van de meningen
Je mening is iets wat heel persoonlijk is. Je vindt van alles. Je leeft als het ware met een soort cocon van meningen om jezelf heen, om je ziel heen, die niet zozeer te maken hebben de objectieve feiten, maar die de feiten juist kleuren met je subjectieve sympathieën en antipathieën. Wanneer je een medemens ontmoet en je begint met hem of haar te praten dan is het voor de meeste mensen een hele kunst om wat die ander zegt zuiver op te nemen, goed te luisteren en te kijken en niet door te schieten in allerlei emoties en gedachten die in je opwellen. Die cocon van meningen versluiert de objectieve waarheid en de eerste stap om je van die cocon te bevrijden zou zijn dat je je eigen meningen onder de loep neemt en dat je begint met de feiten te laten spreken in plaats van zelf de hele tijd aan het woord te zijn! Maar hoe doe je dat?
Leer Voelen! Van intuïtie naar sterk waarheidsbeleven
Met de waarheid valt niet te spotten, niet te spelen, je kunt de waarheid niet anders maken dan zij is. De waarheid heeft met beleving te doen – in die beleving meen je te weten of iets waar is, of iets niet waar is of dat je het niet kunt beoordelen. Waar kunnen we dit waarheidsbeleven vinden? Dit beleven leeft in het voelen. Waarheidsgevoel is er vanzelf. Je hoeft alleen te leren hoe je je voor de beleving van de waarheid kunt openstellen. Van intuïtie naar sterk waarheidsbeleven: het ware voelen kun je leren!
Oordelen en de neiging tot het boze
Doorgaans kijken we in de medemens naar het goede, maar het liefst ook naar het slechte. We oordelen daarover, maar moeten tegelijkertijd toegeven dat we zelf ook een slechte kant hebben. In feite zie je dat je als mens een dubbele natuur hebt en da het zo zou moeten zijn dat je met je verstand een bondgenootschap sluit met je geweten, met je moraliteit, zodat je je dan in de richting van de menselijkheid zou ontwikkelen. Het adagium ‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’ geeft de beste mogelijkheid weer om tot vrede te komen, maar dan moet iedereen de moed vatten zich te verdiepen in de slechte kant van zijn eigen wezen.
Europa: verordeningen op de moraliteit
Wanneer je de spiritualiteit afschaft en je schaft de religie af, je schaft God af, je schaft alle verschillen tussen mensen af, dan kom je zover dat je eigenlijk ook niet meer weet wat moraliteit is. In de natuur vind je die moraliteit niet, je vindt die in feite alleen bij de mens, maar je zou kunnen zeggen dat de mens alleen maar een moreel wezen is uit angst voor boete of straf of iets in die geest wat je vervelend vindt. En dat je dus, wanneer je vrij zou zijn, dat je dan erop los zou leven en meedogenloos om je heen zou meppen, waarbij iedereen die je in de weg komt plaats moet maken en dan zou het het recht van de sterkste zijn uiteindelijk. Daar is natuurlijk geen sprake van moraliteit. Maar we zien een tendens in de organisatie van de menselijke verhoudingen, dat de gedachten in die richting worden gebracht. Dat je als mens niet een eigen individuele moraliteit in je draagt, maar dat je moet worden opgevoed en dat je ook in toom moet worden gehouden. En wie moet dat dan doen?
Europa: de troon van het verleden
Het is toch heel erg wanneer je zo’n strijd ziet ontstaan, dat je gewaarwordt, voelt, hoe de krachten van de haat daarin beginnen op te laaien. Nu is het natuurlijk zo dat zo’n situatie met Oekraïne en Rusland niet van gisteren is, we weten dat het iets is wat al lang in voorbereiding ligt, maar wanneer het dan uitbreekt, dan is dat toch nog iets anders. Dan begin je gewaar te worden hoe de haat oplaait en dan niet alleen in het gebied waar het zich afspeelt, maar de hele wereld doet daar in feite aan mee. Je kunt natuurlijk zeggen dat al onze compassie met de gekwelde Oekraïners geen haat is, maar tegelijkertijd laait er wel een haat op tegen dat andere volk, dat eigenlijk ook niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor wat er gebeurt. Je kunt niet zeggen dat elke Rus in Rusland verantwoordelijk kan worden gesteld voor wat er gebeurt. Wat je wel kunt zeggen is dat elke Rus de gevolgen zal moeten verdragen daarvan.