Oneindige ogen van de nacht…

Er was eens een merkwaardig gevoel in de sfeer… Het kwam elk jaar en begon een paar dagen na de kortste dag van het jaar – in het westen. Een bepaalde avond was geheel verschillend van alle andere avonden en de erop volgende nacht maakte de verandering nog meer betoverend… Misschien herinneren enigen van ons zich dit nog, maar het schijnt onze sfeer te hebben verlaten.

Wat is denken?

Vanavond, (14 december) zal ik in Amsterdam een lezing geven over mindful thinking. In de oosterse spirituele tradities wordt denken meestal gezien als: het hebben van gedachten. En gedachten verhinderen het aandachtige waarnemen van iets anders dan jezelf. In gedachten verzonken zijn betekent verzonken zijn in jezelf. Niet dat het altijd plezierig is om in je eigen zijn verdiept te zijn – maar het leidt je af van de wereld, dat is zeker. En zo lijkt het noodzakelijk te zijn om buiten deze gedachten te stappen en de zintuigen gedachteloos voor de wereld te openen – en dan ook weer voor ons zelf.

Leven met aandacht

Een paar jaar geleden heb ik een tijd mindfulness geoefend, omdat ik daar zoveel over hoorde en omdat deze meditatie ook in de medische wereld een zekere aanvaarding geniet, als een gunstige invloed op lichaam en geest. Ik wilde dit leren kennen. Ik kocht een boek van Jon Kabat-Zinn en begon te oefenen. Wanneer ik een spiritueel pad wil keren kennen wil ik er niet alleen over lezen, maar dit ook beoefenen. Alleen lezen geeft niet de volle ervaring van wat het werkelijk is waarover je leest…

Manicheïsme in een roman

Ik nam een diepe indruk met me mee, toen ik hem verliet. We hadden een uur gepraat en mijn gemoed was vol. Smart, mededogen, maar ook afgrijzen van zoveel koude hardheid. Met het verdwijnen van vet en spieren leek het laatste restje goedheid en warmte te worden opgelost. Een en al afbraak was hij, een en al antipathie en vrieskou. Harde spot, ironie. Er leek van dat kleine lichtje goedheid niets meer over. Volgens hem zelf was het tot een laaiend vuur in hem geworden, waarin hij nu verbrandde. Ik werd alleen ijskoude gewaar…

Parzival en Amfortas – Medelijden

In de Parzivalsage zien we een polariteit: Amfortas is een wereldwijze man, maar hij is niet zuiver, hij is het beeld voor de mens die veel over de wereld en van het leven weet, die niet meer naïef is, die kritisch is door zijn kennis. Maar graalkoning kan hij niet zijn, want hij is niet zuiver. Parzival is zuiver, maar hij kent de wereld helemaal niet, daarom is hij een dwaas. Zijn wijsheid slaapt in zijn gevoel, dat zuiver is: hij is wijs door medelijden.

Het Manicheïsme vanuit een antroposofisch gezichtspunt

“Nu willen we dit grondig behandelen, volgens de tradities die van Mani zelf afkomstig zijn, en we willen onderzoeken waarom het daar eigenlijk gaat. Een uiterlijk aanknopingspunt voor dit onderzoek geeft ons de legende van het Manicheïsme. Dat is net zo’n legende als ik u niet lang geleden als tempellegende heb verteld. Alle geestesstromingen die met inwijdingen samenhangen worden exoterisch in legenden uitgedrukt. Alleen is de legende van het manicheïsme een grote kosmische legende, een legende van bovenzinnelijke aard.

Quousque

Een oproep aan mijzelf en aan alle anderen die spreken en schrijven:

Gedachten

In oude tijden werd de wijsheid niet verhaald in gewone gedachten, maar werd zij gekleed in beelden. Deze beelden moeten niet met ons intellect worden begrepen als gewone gedachten. Zij schenken wijsheid, maar zij schenken die beeldrijk, imaginatief.

Het begin van genezing

Als we kunnen geloven dat zo’n verhaal dat ik vorige week vertelde waar is, dan worden we met een raadsel geconfronteerd. In mijn ervaring als arts en tevens in verslagen van collega’s komen meerdere van zulke gevallen voor die meer of minder lijken op het vorige week vertelde geval. Van tijd tot tijd verdwijnt een tumor, zelfs een tumor met uitzaaiingen, zonder behandeling. Wanneer de patiënt terugkomt in het ziekenhuis voor een onderzoek en er is geen teken van wat voor tumor ook, dan wordt doorgaans de vroegere diagnose in twijfel getrokken. Ik geloof niet dat ik ooit heb meegemaakt dat de specialist dan zei: ‘Ach, wat een wonderbaarlijke genezing!’ De artsen beginnen dan te bedenken dat er een fout in het verslag moet zijn geweest, in de onderzoekingen enzovoort. Maar soms heeft de patiënt de oorspronkelijke tumor zelf mee waargenomen bij een echografie met uitleg. Of er waren zulke ernstige klachten die verdwenen zijn, dat er geen andere conclusie mogelijk is: de ziekte is zonder therapie genezen. Uiteraard zijn er ook alternatieve therapieën die successen rapporteren. Maar om nu alle discussie hierover uit de weg te gaan laat ik zulke genezingen buiten beschouwing. Er zijn buiten de alternatieve therapie wonderbaarlijke genezingen en ze treden op in mensen die geen doodsoordeel accepteren, of een diagnose van een ziekte die het leven bedreigt.

Kanker en cultuur

De herfst is voor mij een tijd gevuld met lezingen en workshops in meer dan één land. Er is geen vast programma dat overal hetzelfde is, het is een rijk en groeiend thema. In Amsterdam en Bern zal ik spreken over dementie. Maar in Hamburg zal het thema zijn: Kanker en cultuur. Ik zal hier een vooruitblik geven zoals ik dat ook voor de dementie deed.