COVID-19: de onmacht van de wetenschap
De wetenschapper meent dat het verstand van de mens, of de door de mens gecreëerde algoritmen en computermodellen, in staat zijn te doorgronden welke maatregelen er moeten worden genomen en of die maatregelen ook effect hebben. Maar de metingen die de wetenschap doet zijn louter een vaststelling van een complex aan variabelen die gelden op dat ene moment. Daar waar de statistiek en technische intelligentie niet in staat zijn de loop van een onbekend virus te doorgronden en te voorspellen hebben we de menselijke intelligentie en intuïtie nodig om de stijd tegen het coronavirus aan te gaan. Maar dat is niet voldoende. Ook daar hebben we de bescheidenheid nodig dat we weten dat het leven zelf zich aan onze wetenschap onttrekt. Daaruit zou een heel andere strijd voortkomen die een kans op overwinning heeft.
Complotdenken of het zoeken naar begrip in wat onbegrijpelijk lijkt
In deze coronacrisis, waarin onze samenleving tot uitersten wordt gedreven, zien we een fenomeen dat door velen wordt aangeduid als ‘Complotdenken’. Maar daar waar de term ’Complotdenker’ een venijnige spot draagt, kunnen we deze denker, die achter de onbegrijpelijke verschijnselen het begrip zoekt, enige hulde geven. Het is de menselijke intelligentie die, daar waar we het onverklaarde aantreffen, dit al denkende tracht te verklaren. Maar is iedereen die nadenkt over wat nog onverklaard is gebleven daarmee een ‘complotdenker’?
COVID-19: overwegingen omtrent het vaccineren
Veel mensen vragen zich af of men zich wilt laten vaccineren of niet, los van een eventuele vaccinatieplicht. Het zou de vrije keuze van elk individu moeten zijn om een overweging te maken een vaccinatie te ontvangen, maar voor deze overweging heeft het individu inzicht nodig in wat een vaccinatie inhoudt en wat de gevolgen van het wel of niet-vaccineren zijn. Als we de officiële cijfers van het RIVM, de farmaceutische industrie en de WHO analyseren en deze stellen tegenover de winst die we kunnen behalen door een omvangrijk vaccinatieprogramma, dan komt de vraag naar de noodzaak tot vaccineren van een zeer grote groep mensen duidelijk naar voren.
Vrijheid en motieven voor maatregelen onder dwang
Als we als mensen het motief voor de vrijheidsbeperking kennen en ook hoe dit motief in verhouding staat tot de manier waarop onze vrijheid met maatregelen wordt beperkt, dan kunnen we de maatregelen accepteren en opvolgen en voelt de vrijheidsbeperking niet als maatregel onder dwang. In de loop van deze crisis zien we steeds dat de motieven niet altijd kloppen met de doelen waarvoor de maatregel zou moeten dienen – men denke aan de plicht tot het dragen van wetenschappelijk bewezen niet werkende mondkapjes. Nu worden we in de kersttijd voor een nieuwe nog zwaardere uitdaging gesteld. Maar wat is het motief van deze vergaande vrijheidsbeperkende coronamaatregelen?
Coronamaatregelen: de start van The Great Reset?
In de betekenis van het woord ‘Reset’ kunnen we vinden dat alvorens we iets opnieuw willen instellen, het oude ongedaan moet worden gemaakt. Zoals de instellingen van je computer of een klokwekker. De huidige COVID-19 pandemie, zoals we ons deze laten presenteren, heeft in het licht van de geschiedenis een vrij mild verloop. Toch spreken de coronamaatregelen van een zeer grote levensbedreiging. Zijn deze maatregelen niet al de voorbode voor het instellen van een andere maatschappelijke orde? Is The Great Reset niet al gaande?
COVID-19: The Great Reset
Sinds de COVID-19 pandemie de wereld bederft is het vooral het breken met de waarheid dat tot het nieuwe normaal lijkt te behoren. Wie probeert om de processen van de maatregelen te volgen moet ophouden met coherent denken.
Zo ook in het boek over de mogelijk komende Great Reset door Klaus Schwab, de organisator van de jaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum in Davos. De bijeenkomst in 2021 zal als thema hebben The Great Reset.
Wat is een besmetting: het aantonen van een virus of een ziektebeeld met symptomen?
Het menselijke lichaam is een individueel organisme dat zich alles wat van buiten komt eerst eigen maakt voordat het het toe kan laten of gebruiken. Wat niet eigen gemaakt kan worden wordt geweerd of uitgestoten. Als dat niet lukt ontstaat ziekte.
Micro-organismen: we hebben ze in alle gebieden in ons lichaam rijkelijk aanwezig waar we communiceren met de buitenlucht en ze helpen ons bij het verweer tegen micro-organismen die ons niet eigen zijn. Met de micro-organismen die ons eigen zijn kunnen we heel goed samenleven en die helpen mee zodat, wanneer er een belegering van buitenaf komt, er weerstand geboden kan worden.
Wat is een besmetting: het aantonen van een virus of een ziektebeeld met symptomen plus een positieve test?
Is de mens passief overgeleverd aan een ziekmakend virus?
Angst voor virusinfecties en het opbouwen van lichamelijke weerstand
De laatste maanden zijn we overladen met cijfers en daarmee verband houdende doelstellingen om de coronamaatregelen te rechtvaardigen waarmee we ‘het virus zullen verslaan’. We hebben kennis gemaakt met het Reproductiegetal, of het R-getal. ‘Het basaal reproductiegetal of besmettingsgetal van een infectieziekte is het gemiddeld aantal secundaire besmettingen dat veroorzaakt wordt door een primair geval in een bevolking zonder immuniteit en in afwezigheid van profylactische maatregelen, zoals bijvoorbeeld vaccinatie.’
Het aanvankelijk gestelde doel ter rechtvaardiging van de coronamaatregelen, was het behalen van een R-getal onder de 1.
De vraag is of de doelstelling wel juist gesteld is. Is het niet een irrationele angst die de drijfveer is? Daar waar de lichamelijke weerstand juist wordt opgebouwd, gesterkt, door oefening in het ondergaan en overwinnen van virusinfecties, worden we door de genomen coronamaatregelen en de angst voor besmetting mogelijk in groter gevaar gebracht dan we willen.
Waarom de zorg steeds overbelast is
De gezondheidszorg is overbelast en de overbelasting van de zorg is de grote drijfveer voor de overheid om coronamaatregelen te nemen. Maar er lijkt voorbij te worden gegaan aan de realiteit dat de oorzaak van dit tekort mede gevonden kan worden in diezelfde coronamaatregelen. Daar waar de zorgverlener zich graag wil, of zou moeten, inzetten voor het uitvoeren van zijn gekozen beroep, wordt die taak door protocollen en beperkingen van de coronamaatregelen onmogelijk gemaakt. Een besmetting betekent niet automatisch ziek zijn, maar wel direct 10 dagen in quarantaine. Hoe vindt de zorg door de jungle van coronamaatregelen zijn weg terug naar zijn ideële opgave?
De krantenlezer die alles gelooft en ook alles vergeet
De afgelopen maanden zagen we een enorme dwang waarmee de mainstream media bepaalde informatie geeft en die vervolgens met even veel gemak weer weerspreekt. De krantenlezer, ofwel de nieuws consumerende mens, is naast goedgelovig ook zeer vergeetachtig – wat vorige week is geschreven is vandaag vergeten. Terwijl het RIVM cijfers publiceert die een minder pessimistisch beeld van de tweede Coronagolf laten zien in vergelijking met de eerste, worden we door de mainstream media overladen met frasen die ons meningen opdringen die met de aristotelische waarheid niets meer te maken hebben. Het wapen tegen deze frasen is een zelfstandig denken, dat de media toetst door de frase met de beschikbare cijfers en feiten te vergelijken.