Waarheid door consensus

Het vinden van de waarheid heeft meerdere kanten. Je hebt waarneming en denken nodig en in het virus- en DNA onderzoek ontbreekt de waarnemingskant.

Mieke Mosmuller spreekt over de waarheid volgens Goethe, de verhouding tot jezelf en tot de buitenwereld en de nieuwe waarheid: consensus kunnen we ook maken.

De wetenschap van de Zoon

Dat is een ontwikkeling waar we doorheen moeten. Maar de volgende stap, na dit onderduiken in de wetenschap en het verlangen naar de verloren spiritualiteit, is dat wij de intelligentie, die wij als mensen geschonken hebben gekregen, gaan doorgeestelijken, spiritualiseren. Dan kom je op een rationele manier terug in de occulte wetenschap, de occulte filosofie, de occulte fysiologie, de occulte schei- en natuurkunde.

Het virus: dier, plant of mineraal

Het virus verschilt van een bacterie ook door het feit dat het – volgens de onderzoekers – niet zelf beweegt. Dat zou erop wijzen dat het niet van dierlijke aard is, maar plantaardig of zelfs levenloos. Voorbeelden van omgekeerd denken met betrekking tot de besmettelijkheid van micro-organismen.

Kosmisch DNA

Toen ik met de voorbereidingen hiervoor bezig was en op zoek was naar gegevens over het DNA toen kwam bij mij de herinnering op aan middeleeuwse occulte filosofie. Dat hebben we natuurlijk achter ons gelaten, dat moeten we ook. Maar door Rudolf Steiner weten we dat we daar doorheen moeten, we moeten er ook niet in verdwaald raken, maar dat we er wel doorheen moeten en dat we op een gegeven moment min of meer dankzij datgene wat we in deze wetenschap, waar we nu in leven vinden, dat we aan de hand daarvan eigenlijk weer terug moeten vinden die occulte natuurkunde.

Micro-organismen

In deze video wordt de wetenschappelijke visie op het verschil van een bacterie en een virus besproken. Bacteriën zijn zelf cellen met het vermogen om zich te vermenigvuldigen en zij hebben hun eigen metabolisme, zijn echter wel parasieten, dat wil zeggen dat zij een voedingsbodem nodig hebben om te kunnen overleven. Een virus is geen cel, het is een stukje DNA of RNA, enkele of dubbele streng met alleen een eiwitmantel eromheen. Een virus heeft het hele cel-functioneren van de gastheer nodig om te kunnen overleven, dus zowel het vermogen tot vermenigvuldiging als het metabolisme.

Dit onderscheid zou je in het denken erover moeten verdiepen, om een idee van het werkelijke verschil te krijgen. Het echte begrip voor infectieziekten vind je pas als je durft om te denken. Kwakende kikkers veroorzaken de regen niet, maar reageren op de regen met te kwaken. Voorbeelden van het verkeerde verzorgen van het virus.

DNA en de werkelijkheid

Daar begint dus de duizeligheid. Omdat je daar te maken krijgt met gegevens die zo duizelingwekkend groot zijn dat je je kunt voorstellen, dat daarvoor toch eerst de computertechnologie ontwikkeld moest zijn om dan ook met de DNA-informatie verder te kunnen komen en dat zie je dan ook, het gaat een beetje gelijk op. Waar in het begin nog heel moeizaam, stukje voor stukje het DNA werd ontdekt — en je probeert dan te begrijpen, hoe ze dat dan gedaan hebben, want nogmaals, je kunt het DNA niet zien, je kunt alleen door chemische reacties aannemelijk maken dat het er is — hoe hebben ze dat gedaan? Dan blijkt dat telkens een stuk DNA eerst wordt gedenatureerd, dat betekent uit zijn natuurlijke vorm gehaald, en dan wordt de helix in tweeën gesplitst, zodat je dus eenzame basen hebt, ze zijn niet meer gepaard. Daar zit een chemisch verlangen in naar het vinden van de daarbij behorende base. Wanneer je dan een ander stuk daartegenover kunt stellen en je weet welk stuk dat is, hoe dat in elkaar zit en tot een bepaald punt loopt de reactie, dan weet je tot daar, waar de reactie liep, kwam het overeen met wat ik had, met het proefmonster dat ik had. Maar dan heb je nog maar een stukje. Dat moet je vervolgens met alles zo doen. Zo ging het heel langzaam, het mislukte natuurlijk vaak en met een stukje gaat het niet, je moet een duizelingwekkend aantal van die stukjes hebben — van dezelfde stukjes, dus die moeten eerst gekloond worden. Zo is dan inmiddels een techniek ontwikkeld, die ik niet kan herhalen want het blijft een ongrijpbaar proces. Er zijn talloze filmpjes op YouTube waarin men zegt deze techniek te laten zien. Maar wat je dan ziet, is alleen de centrifuge, de ampullen en de kolfjes met vloeistoffen enzovoort, en hoe je dan de volgorde die je dan als laborant of zoiets dergelijks moet volgen, welke stappen je achtereenvolgens moet verrichten. Maar wat er achter die stappen zit, kun je uiteraard niet zien en het wordt ook niet verteld. En wanneer je dan in het wetenschappelijke zoekt dus in de tekst zal ik maar zeggen, dan wordt daar zoveel gebruik gemaakt van afkortingen, dat je de tekst helemaal niet begrijpt als je niet gaat zoeken naar de betekenis van de afkortingen. Dat zou je kunnen besluiten te doen. Maar dat maakt dat je dus niet echt doorzicht krijgt in wat daar nu precies bij die sequencing gedaan wordt.

Waarneming en waarheid

Welke rol speelt de waarneming met de zintuigen in het vinden van de betekenis van een micro-organisme? Waarneming van een bacterie en waarneming van een virus. De definitie van de mens door Plato. Het faciliteren van de mensen om ze te doen voelen hoe ernstig de situatie is, ofwel communicatietechniek.

Het wezen van de mens en zijn DNA

Als arts weet ik wel iets van het DNA en het is een onderwerp dat intussen zo ingeburgerd is, het woord DNA ligt zo makkelijk in de mond dat we toch heel dankbaar zijn dat we de gelegenheid hebben om ons een keer daar verder in te verdiepen en daar dan ook met elkaar over te kunnen spreken. Ik heb in de jaren zeventig in Amsterdam de studie geneeskunde gedaan en toen was het DNA in zoverre bekend dat het als een dubbele helixfiguur in de studieboeken stond. Maar het was de oertijd in vergelijking met hoe het nu is.

Waarheid door coherent denken

Met Aristoteles’ correspondentiestellingen over waarheid hebben we onvoldoende steun om in de gecompliceerde werkelijkheid vast te kunnen stellen of iets waar is of niet. Maar we hebben nog een andere procedure in onszelf ter beschikking, dat is de vaststelling of een redenering of geheel van doordachte feiten samenhangend, dwz coherent is. Dat is bij de beoordeling van een crisissituatie een eerste vereiste. Niet alleen de expert moet dat kunnen ook de zelfbewuste ‘burger’ moet dat kunnen.

De waarheid van alledag

In de wetenschap en de filosofie mag de waarheid een moeilijk te bereiken of zelfs onbereikbare hoedanigheid lijken te zijn, in het leven van alledag speelt zij een hoofdrol als zekerheid. Kunnen we daar niet beginnen met waarachtigheid?