Epifanie
We zouden ons nu kunnen voorstellen, dat er een Wezen bestaat dat het begrip van alles is. Niet een begrijpen op een menselijke manier, door eerst waar te nemen en dan te begrijpen, maar een begrijpen waarbij alles wat bestaat tevens wordt geschapen. De schepping is de Logos. Voor het beperkte intellect is dit iets compleet irrationeels en dus moet het wel te fantastisch zijn om waar te zijn. Maar we zouden toch op zijn minst eens kunnen proberen om een keer deze grote gedachten te denken. In de oude Griekse termen zouden we dit volkomen creatieve inzicht als macrokosmisch-microkosmisch Wezen Logos kunnen noemen. We zouden dan onze logica kunnen opvatten als een heel arme en schematische afdruk van een deeltje van deze grote Logos. In deze Logos zouden we alle inzichten en alle begrippen kunnen vinden en ieder verkregen inzicht zou een openbaring van de Logos zijn. We zouden dat dan – eveneens in Griekse termen – Epifanie kunnen noemen. Dat is een plotseling gerealiseerd begrijpen, het kan ook een wetenschappelijke doorbraak zijn.
Oudejaarsnacht in Dornach, 1922-1923
‘Dr. Steiner zag je overal, dan was hij op het terrein dat hij in alle richtingen doorkruiste, dan in de ‘Schreinerei’, altijd met een diep trieste, ernstige gezichtsuitdrukking zonder opwinding, zich er volledig van bewust wat met dit werk voor de mensheid verloren gegaan is. Dit gebouw was uniek en droeg in zijn vormen en beelden de hele wereld- en mensheidsontwikkeling. Het zich in dit gebouw bevinden betekende voor iedere daarvoor gevoelige mens een impuls tot in de diepste gronden van zijn kunstzinnige scheppingskracht.
Een Kerstverhaal
Heel lang geleden wisten de mensen veel meer dan zij nu weten… De mensen van vandaag menen dat ze heel slim zijn en dat zijn ze ook, maar ze weten niet veel. In die tijd, heel lang geleden, wisten de mensen bijvoorbeeld nog dat je verbonden bent met God en dat wat ze wisten breidde zich uit over de hele menselijke beschaving…
Muziek
We duiken dieper in het voorvoelen van het Kerstmysterie. De beroemde componisten hebben in hun missen muziek voor het Credo gecomponeerd. Ik herinner me mijn ontroering toen ik me realiseerde dat Bach, die niet katholiek was, muziek had geschreven voor het credo, en ook voor de zin ‘Et credo (in) unam, sanctam, catholicam et apostolicam ecclesiam’. Daar gaat het echt religieuze, niet-confessionele geloof met behulp van de kunst boven alle dogma’s…. In het Credo vinden we ook de zin die verwijst naar Kerstmis: ‘Et incarnatus est de Spiritu Sancto ex Maria Virgine, et homo factus est’.
Denken zonder hersenen
Het is voor de mens mogelijk om te leren denken zonder gebruik te maken van de hersenen. Dat dit het geval is, is voor degene die op deze wijze denkt zonder meer te ervaren. Daarvoor hoef je aan jezelf geen bewijzen te leveren, alhoewel je graag bewijzen zou vinden waarmee je anderen zou kunnen overtuigen…. Het is de grootste ontdekking die je als mens vooralsnog zelf kunt doen. Want het levert je het bewijs van de onsterfelijkheid van je denkende wezen. Vanaf dat moment kan de hele wereld je toeroepen dat de mens na de dood ‘niet meer bestaat’; zelf weet je dat dit berust op onvoldoende zelfkennis. Wie ‘in de grot van Plato’ opgesloten zit, weet niet meer dat er een wereld daarbuiten is. Wie uit de grot weet te ontsnappen ervaart de wereld zoals zij in werkelijkheid is, maar de medegevangenen willen doorgaans bij de terugkeer van de bevrijde geen woord over de realiteit horen, laat staan door hem te willen worden bevrijd…
Het intuïtieve kennende beleven van het ik
In het citaat uit de autobiografie van Rudolf Steiner van vorige week komt het onderscheid naar voren tussen de zintuiglijke waarneming, waarbij je van het zijn ervan zolang zeker bent als je de waarneming hebt, en de ik waarneming, die een continuïteit is, waarvan de beleving in de meditatie zelfs de zekerheid kan geven, dat het er was voor de geboorte en zal zijn na de dood.
Lichaamsvrij kennen
Leef ik me met mijn ziel in in voorstellingen die aan de hand van de zintuiglijke wereld zijn gevormd, dan ben ik in een direct beleven slechts in staat van de werkelijkheid van het beleefde zo lang te spreken als ik zintuiglijk waarnemend tegenover een ding of proces sta. Het zintuig garandeert me de waarheid van het waargenomene zo lang als ik waarneem. Dat is niet zo wanneer ik mij door ideëel geestelijke kennis met wezens of processen van de geestelijke wereld verbind. Daar treedt in de afzonderlijke aanschouwing de directe ervaring van datgene wat boven de duur van de aanschouwing uitgaat. Beleeft men bijvoorbeeld het ik van de mens als diens meest oereigene innerlijke wezen, dan weet men in het aanschouwende beleven dat dit ik voor het leven in het fysieke lichaam er was en erna zijn zal. Wat men zo in het ik beleeft openbaart dit direct zoals de roos haar roodheid in het directe waarnemen openbaart.
Ondernatuur
Je kunt je wel afvragen hoe deze mensheid ooit moet overwinnen wanneer zij haar eigen kwaliteit niet op waarde weet te schatten en zich totaal uit handen geeft aan een kwaliteit die zij weliswaar geschapen heeft maar die de hare niet meer is. We zijn tenslotte begaafd met verstand en met wil en daar tussen in ligt ons beleven, het voelen. Besef je dat het aan de zintuigen gebonden verstand met elektriciteit te maken heeft en de persoonlijke wil met magnetisme en dat het elektrische verstand het puur ondernatuurlijke is en de subjectieve magnetische wil eveneens, dan weet je: ik kan me hier alleen vrij van houden wanneer ik mijn verstand spiritualiseer en mijn wil in het objectieve ontplooi.
Het Zijn
Wij willen als mensen op ons zelf staan en niet door KI geleefd worden. Maar we willen ook niet onder spanning gezet worden door een onzichtbaar elektromagnetisch veld. Het blijkt dat veel mensen goedgelovig zijn en er zonder meer van uitgaan dat datgene wat over 5G door de wetenschap en de overheid wordt gezegd juist is, maar er blijkt ook een grote groep mensen te zijn die geen vertrouwen heeft in de mededelingen dat dit hoogfrequente net onschadelijk zou zijn.
Beproeving van de geest
Eén van de noodzakelijke oefeningen voor ieder mens die verder wil komen dan de ziel van nature als aanleg heeft is de positiviteit. Die hebben we, wanneer we ons met de technische ontwikkeling in de toekomst bezig houden, heel hard nodig. De negativiteit komt wel vanzelf, het is niet moeilijk om met het oog op deze ontwikkeling in paniek te raken of op zijn minst een angst voor de toekomst te hebben. Ik verwijs naar de vele plaatsen op het internet waar je kunt lezen over de gevaren en de duivelse, satanische betekenis van deze technische ontwikkeling. Zelf kan ik als mens in onze tijd niet anders dan er van uitgaan dat ons geen beproevingen worden opgelegd die we niet kunnen doorstaan.