Een citaat uit de eerste voordracht uit ‘Mysterienwahrheiten und Weihnachtsimpulse, Alte Mythen und ihre Bedeutung’ GA 180, door Rudolf Steiner.

‘De betekenis van Kerstmis, die door de eeuwen heen schijnt, wordt geassocieerd met de woorden: “Et incarnatus est de spiritu sancto ex Maria virgine”.

De meeste mensen van de moderne mensheid zullen waarschijnlijk even weinig betekenis aan deze woorden hechten als aan het Opstandingmysterie van de Paastijd. We zouden kunnen zeggen dat zo onwaarschijnlijk als het is dat het moderne denken het centrale mysterie van het christendom in de opstanding uit de dood ziet, het ook zo onwaarschijnlijk is dat het moderne denken, het moderne gevoel, het spirituele feit accepteert dat verbonden is met het Kerstmysterie: het mysterie van het Woord dat vlees wordt, het mysterie van de incarnatie uit de maagdelijke geboorte. Het grootste deel van de moderne mensheid heeft veel meer sympathie voor de natuurwetenschapper die de maagdelijke geboorte omschrijft als “een brutale bespotting van de menselijke rede” dan voor diegenen die dit mysterie serieus willen nemen, in geestelijke zin.

Niettemin is, in Christelijke zin, het mysterie van de incarnatie door de Heilige Geest uit de Maagd geldig sinds de tijd van het Mysterie van Golgotha. In een andere zin was het al geldig voor deze gebeurtenis. Degenen die de symbolische geschenken van goud, wierook en mirre aan het kind, liggend in de kribbe, brachten, hebben in de sterren gelezen, in de zin van de oude wetenschap sinds duizenden jaren, over het Kerstmysterie van de maagdelijke geboorte. Ze kwamen, deze magiërs die de geschenken goud, wierook en mirre brachten, omdat ze de tekenen van de tijd hadden gezien. De magiërs dus, die de geschenken van goud, wierook en mirre brachten waren, in de zin van de oude wijsheid, astrologen. Ze hadden kennis van die spirituele processen die plaatsvinden in de kosmos wanneer bepaalde tekenen verschijnen aan de sterrenhemel. Eén zo’n teken was dat in de nacht tussen 24 en 25 december, in het jaar dat we beschouwen als die van de geboorte van Jezus, de zon, het grote wereldsymbool van de Verlosser, vanuit de hemel naar de aarde scheen vanuit Virgo. Ze zeiden: “Wanneer het sterrenbeeld zodanig is dat de zon tussen 24 en 25 december in de nacht in het teken van Virgo staat, zal er een belangrijke verandering op aarde plaatsvinden. Dan zal de tijd gekomen zijn dat wij goud brengen, het symbool van onze kennis van goddelijke wereldleiding, de Voorzienigheid, die we tot nu toe alleen in de sterren zochten, aan die impuls die nu deel wordt van de aarde evolutie van de mensheid; de tijd om de wierook te brengen, de deugd van het offer brengen, die het symbool is van de hoogste menselijke deugd, om dit te offeren met de kracht die van Christus komt, die moet worden geïncarneerd in die mens aan wie we de wierook brengen als een symbolisch offer; en de derde gave, de mirre, is het symbool van wat eeuwig is in de mens. Het eeuwige, dat we duizenden jaren lang hebben gevoeld als verbonden met de krachten die vanuit de sterrenbeelden tot ons spreken; we zoeken het verder door het als geschenk te geven aan Hem die een nieuwe impuls voor de mensheid zal zijn. Hierdoor zoeken we onze eigen onsterfelijkheid, in zoverre dat we onze eigen ziel verenigen met de impuls van Christus Jezus. Wanneer het kosmische symbool van wereldkracht, de kracht van de zon, vanuit Virgo zal schijnen, dan begint er een nieuwe tijd voor de aarde.

Dit was het geloof; het werd op deze manier duizenden jaren lang gezien. En toen de magiërs zich gedrongen voelden om aan de voeten van het heilig kind de wijsheid van het goddelijke te leggen, de zin voor de deugd van de mens, en het gevoelen van de menselijke onsterfelijkheid, symbolisch uitgedrukt in het goud, de wierook en de mirre, werd iets herhaald als een historische gebeurtenis die symbolisch in ontelbare mysteriën en in talloze offerrituelen gedurende duizenden jaren was uitgedrukt, waar een profetische aanwijzing was gegeven voor de gebeurtenis die zou plaatsvinden wanneer middernacht tussen 24 en 25 december de zon zou staan in het teken van Virgo, om goud, wierook en mirre aan te bieden aan het symbolische goddelijke kind, als de afbeelding van de zon, in oude tempels.

Aldus spreekt op een christelijke manier het’ Et incarnatus est de spiritu sancto ex Maria virgine’ sinds bijna twee millennia, en zo spreekt ook het zelfde Incarnatus sinds het menselijke denken op aarde heeft bestaan.’

Ravenna, mozaïek uit de zesde eeuw na ChristusDe Wijzen uit het Oosten door Mieke Mosmuller