Tot het wereld- al spreekt,
zichzelf vergetend
en gedachtig zijn eigen oorsprong
het groeiende ik van de mens:
In u, bevrijdend mijzelf
uit de band van mijn eigenheden,
doorgrond ik mijn echte wezen.

Es spricht zum Weltenall,
Sich selbst vergessend
Und seines Urstands eingedenk,
Des Menschen wachsend Ich:
In dir, befreiend mich
Aus meiner Eigenheiten Fessel,
Ergründe ich mein echtes Wesen.