‘Zoals u kunt zien, worden we steeds meer en meer innerlijk, door onze eigen kracht als wil in het denken te sturen, het denken als het ware volledig te laten doorstralen door de wil. We brengen de wil in het denken en bereiken zo de vrijheid. Dit bereiken we door steeds meer het handelen zo te ontwikkelen, dat we onze gedachten in deze handelingen binnen dragen. We doorstralen ons handelen, dat immers voortkomt uit onze wil, met onze gedachten. Aan de ene kant, naar binnen, leven we een gedachteleven; we doorstralen dit met onze wil en vinden zo de vrijheid. Aan de andere kant, naar buiten toe, vloeien onze handelingen uit de wil voort; we doordringen ze met onze gedachten.

Maar wat maakt onze handelingen meer en meer welgevormd? Op welke manier komen we, als we de aanvechtbare term willen gebruiken, tot een steeds volmaaktere handeling? – We komen tot een steeds volmaakter handelen, door het vormen van die kracht in ons die niet anders kan worden genoemd dan toewijding aan de buitenwereld. Hoe meer onze toewijding aan de buitenwereld groeit, hoe meer deze buitenwereld ons inspireert om te handelen. Maar juist omdat we de weg vinden om in overgave te zijn aan de buitenwereld, dringen we met onze gedachten door in datgene wat in ons handelen ligt. Wat is toewijding aan de buitenwereld? Overgave aan de buitenwereld, die ons doordringt, die ons handelen doordringt met gedachten, is niets anders dan liefde.’

Rudolf Steiner, GA 202, p. 203/204.

Vrijheid en liefde door Mieke Mosmuller