Lang, lang, lang geleden las ik in een boek uit de Gesamtausgabe van het werk van Rudolf Steiner een passage die mij de moed gaf om zó intens en hartelijk warm na te denken over de inhoud van de antroposofie, dat ze in mijn eigen geestelijke activiteit kon beginnen te groeien en bloeien. Ik wist toen nog niet dat er binnen de antroposofische kringen mensen zijn die denken dat men zich alleen maar aan de woorden mag houden die geschreven zijn, en dat men niets verder mag denken. Het kan zelfs zo ver gaan dat je alleen mag reciteren. Ik zocht de passage, maar wist niet waar hij stond. Ik heb het standpunt nooit verlaten, ik heb altijd de moed gehouden om zelfstandig mee te denken en verder te gaan. Het maakt niet uit hoeveel weerstand er ook was…
Nu bestudeerde ik opnieuw de lezingenreeks ‘Okkultes Lesen und Hören’ voor het seminar in Samaya en … vond de passage daar, in de vierde lezing.
‘Ja, het meest ideaal zou zijn als de studie van zo’n boek, zoals “Theosofie”, zo ijverig zou worden bedreven, dat zelfs sommige lezers zelf op zoiets zouden komen -uit zulke aanwijzingen, zoals die daar gegeven worden – zoals ik het nu besproken heb. Er staat veel in deze boeken, en je zou er beslist door goed lezen zelf op kunnen komen, als je met het hart leest, met het hele innerlijke beleven met de ziel . Maar boeken die geschreven zijn op het gebied van de geesteswetenschap worden meestal niet met de nodige aandacht gelezen. Dat gebeurt beslist niet, want anders zouden nadat “Theosofie” en “Hoe verkrijgt men bewustzijn op hogere gebieden” en misschien ook wel de “Geheime wetenschap” zijn geschreven, alle cycli geschreven of gehouden kunnen worden door iemand anders dan ikzelf. Het staat in principe allemaal in deze boeken, maar men gelooft het meestal niet. En hoeveel kon er wel niet geschreven worden als alles wat er in de vier mysteriedrama’s staat, werkelijk eruit werd gehaald! Ik zeg dit niet om op te scheppen – ik heb al genoeg gesproken over de nederigheid van de occultist, de geestelijke onderzoeker – maar om het werkelijke lezen van deze geschriften, die in onze tijd gegeven moesten worden en wat zo weinig mogelijk persoonlijke verdienste is, te stimuleren.’

Onbeperkt verder denken over de teksten van Rudolf Steiner door Mieke Mosmuller



