De Opwarming van de Aarde

Het is hier nog altijd heel warm, al is de temperatuur 10 graden gezakt. We hebben vorige week hier temperaturen van boven de 40 graden gehad, wat uniek is voor dit gebied. En daar is natuurlijk heel veel over te doen. Uiteraard wordt de oorzaak gezien in de opwarming van de aarde en ik wil ook helemaal niet zeggen dat die er niet is. Maar het is wel de vraag in hoeverre de verdere interpretatie van dit gebeuren juist is. Ik vind natuurlijk van niet, dat is duidelijk.

Dit sprookje heeft een happy end, dat eindigt goed en het einde is werkelijk, dat de brug over de afgrond zich opgericht heeft. In het begin van het sprookje is het nog zo, dat de mens wel vanuit de hemelse wereld in de aardse kan afdalen, maar wanneer hij eenmaal in de aardse wereld met het zintuiglijke bewustzijn thuis is, ja dan kan hij met het bewustzijn eigenlijk niet zonder meer weer terug, in de slaap, na de dood, maar met het aardse bewustzijn is dat een onmogelijkheid. Aan het einde van het sprookje is er dan min of meer een vrij verkeer tussen bewustzijn van de aardse wereld en bewustzijn van de hemelse wereld.

Zuivere Waarneming

Enkele weken geleden heb ik gesproken over de brug over de afgrond en daarna komen er altijd interessante reacties. Eén reactie luidde dat er eigenlijk twee moeilijkheden zijn bij de ontwikkeling van het zuivere, door de wil doordrongen denken. Dat is enerzijds dat de zintuiglijke waarneming toch altijd ook persoonlijk is, dus niet zuiver, en anderzijds dat onze omgeving ons zeer veel problemen bezorgt, doordat wij voortdurend achter het scherm zitten. Zo zegt men dat in het Nederlands.

Dit sprookje heeft een happy end, dat eindigt goed en het einde is werkelijk, dat de brug over de afgrond zich opgericht heeft. In het begin van het sprookje is het nog zo, dat de mens wel vanuit de hemelse wereld in de aardse kan afdalen, maar wanneer hij eenmaal in de aardse wereld met het zintuiglijke bewustzijn thuis is, ja dan kan hij met het bewustzijn eigenlijk niet zonder meer weer terug, in de slaap, na de dood, maar met het aardse bewustzijn is dat een onmogelijkheid. Aan het einde van het sprookje is er dan min of meer een vrij verkeer tussen bewustzijn van de aardse wereld en bewustzijn van de hemelse wereld.

Geluk. Overwegingen

Toen ik me ging bezinnen op wat is nu eigenlijk dan toch geluk, dan kom je er al snel achter dat dat eigenlijk niet in woorden uit te drukken is, en dat het ook heel verschillende betekenissen heeft het woord geluk. Ik denk dat we het het meest gebruiken in de zin van tegengesteld aan pech. Ik heb geluk gehad, gelukkig is het goed gegaan, een vorm van toeval wat je in positieve zin overkomt, dat wordt vaak gebruikt als geluk.

Dit sprookje heeft een happy end, dat eindigt goed en het einde is werkelijk, dat de brug over de afgrond zich opgericht heeft. In het begin van het sprookje is het nog zo, dat de mens wel vanuit de hemelse wereld in de aardse kan afdalen, maar wanneer hij eenmaal in de aardse wereld met het zintuiglijke bewustzijn thuis is, ja dan kan hij met het bewustzijn eigenlijk niet zonder meer weer terug, in de slaap, na de dood, maar met het aardse bewustzijn is dat een onmogelijkheid. Aan het einde van het sprookje is er dan min of meer een vrij verkeer tussen bewustzijn van de aardse wereld en bewustzijn van de hemelse wereld.

Brug over de Afgrond

Hoe bouwen wij de brug over de afgrond tussen het zintuiglijke bewustzijn en het hemelse bewustzijn, dat is toch de grote vraag in onze tijd en er zijn natuurlijk zeer veel stromingen, spirituele stromingen, die zich daarmee bezighouden, met deze vraag en het antwoord daarop. Voor mij is het de antroposofie, die eigenlijk het zekerste antwoord daarop geeft. Maar het was reeds Johann Wolfgang von Goethe, die de hele vraag bekeken heeft en in een sprookje verteld heeft.

Dit sprookje heeft een happy end, dat eindigt goed en het einde is werkelijk, dat de brug over de afgrond zich opgericht heeft. In het begin van het sprookje is het nog zo, dat de mens wel vanuit de hemelse wereld in de aardse kan afdalen, maar wanneer hij eenmaal in de aardse wereld met het zintuiglijke bewustzijn thuis is, ja dan kan hij met het bewustzijn eigenlijk niet zonder meer weer terug, in de slaap, na de dood, maar met het aardse bewustzijn is dat een onmogelijkheid. Aan het einde van het sprookje is er dan min of meer een vrij verkeer tussen bewustzijn van de aardse wereld en bewustzijn van de hemelse wereld.

Een Oervergissing

Ja, wanneer je leeft in deze wereld, dan zie je toch werkelijk dat er een steeds chaotischer beeld ontstaat, een soort waanzinnige onwaarheid die niet alleen in mensenhoofden en harten zich afspeelt, maar die ook op het wereldtoneel in feiten zichtbaar wordt. Je kunt er eigenlijk niks meer mee. Je zou het liefste je ergens op de Mookerhei terugtrekken in een hutje en verder geen krant en geen telefoon en niks meer hebben en nog maar een beetje doorleven zoals het nou eenmaal zich voordoet.

De Lotusbloemen en de Apocalyps

Enkele weken geleden kwam er een nieuw boek van mij uit, dit, ‘de lotusbloemen en de apocalyps’. En ik wil dat vandaag, ja, met een blik daarop presenteren. Normaal kent men de apocalyps als de openbaring van de eindtijd. En in deze zin lijkt zo’n boek zeer actueel te zijn, want het woord apocalyps vinden wij veel in onze tijd, wij horen het veel, wij lezen het veel, want het heeft in deze woeste tijd waarin wij leven de schijn dat het een eindtijd is.

Geneesmiddel tegen de decadentie

Ik heb vorige keer gezegd, alles blijft altijd hetzelfde. Het is natuurlijk duidelijk dat dat niet over de inhoud gaat, want inhoudelijk zijn er natuurlijk voortdurend hele grote verschillen, maar de wijze waarop de inhoud tot stand komt, die is altijd hetzelfde. En het maakt dan eigenlijk helemaal niet uit wie bepaalde handelingen verricht of daden initieert.

De bron waaruit dat voortkomt is toch altijd hetzelfde. En natuurlijk zijn er verschillen in de zin van dat mensen verschillende karakters hebben en verschillende temperamenten, en daardoor is er schijnbaar wel verschil. Maar we lopen op het ogenblik in een val, zou je kunnen zeggen, die helemaal niet gezien wordt.

Zuiver Denken

Ja, in onze tijd wordt opnieuw zo duidelijk hoezeer de wereld de antroposofie nodig heeft als cultuurfactor. Natuurlijk kan men zeggen: ja, de antroposofie is eigenlijk al over de hele wereld bekend geworden en is in die zin wereldwijd in vele gebieden toch een cultuurfactor door vrijescholen, door heilpedagogische instituten enzovoort. Maar dat is niet wat ik bedoel. Er zijn ook zeer veel mensen die enthousiast zijn over het werk van Rudolf Steiner en die met veel elan de inhoud opnemen en zelfs weer doorgeven, erover schrijven, de inhoud zelf uitbreiden enzovoort. Dat is allemaal niet wat ik bedoel.

Alles blijft altijd hetzelfde

Ja, na enige tijd heb ik dan weer de moed gevat om hier te gaan zitten en het een en ander onder woorden te brengen. Wanneer je de politiek, en dan hoef ik niet te zeggen alleen in Nederland, maar in de wereld een beetje volgt, dan kan de moed je heel gemakkelijk in de schoenen zakken. Wat je ziet is dat het eigenlijk altijd maar hetzelfde blijft.

Kerstmis: De Heilige Nachten

IHet is vandaag vierde zondag in de Advent en Ik wil proberen iets over de Advent en over Kerstmis te zeggen, en ook over de tijd direct daarna. Ik ging kijken wat ik een jaar geleden had opgenomen. In feite zou je kunnen zeggen, je kunt het ook herhalen. Want er gebeurt precies hetzelfde als vorig jaar. Die video droeg toen de titel Kerstmis, Vrede op aarde. En dat was bedoeld als tegenwoord tegen de boodschap die wij hadden gekregen dat we ons moesten voorbereiden op een oorlog en dat we allerlei maatregelen moesten nemen om daar goed op voorbereid te zijn. Binnen 4 of 5 jaar zou het zover zijn. En verder moet natuurlijk bijdrage voor Defensie omhoog. Dat was eigenlijk de boodschap.